Martine ontsnapte aan leven op straat: ‘Het belangrijkste voor mij was dat de mensen aardig waren’

Twee jaar lang sliep Martine op straat, haar hoofd rustend op een tas in plaats van een kussen. Ze wist drank- en drugsproblemen te voorkomen en krabbelde er weer bovenop door hulp te aanvaarden. Nu helpt ze andere thuis- en daklozen om hetzelfde te doen. Want het leven op straat is hard, verdrietig, koud en eenzaam.